ข่าว DMC NEWS : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 163 / 7

๖๗ เรื่องพระอนาคามิเถระ ฉนฺทชาโต อนกขาเต มนสา จ ผุโฏ สิยา กาเมสุ อปปฏิพทฺธจิตโต อุทธโสโตติ วุจฺจตีติ ภิกษุ ผู้มีฉันทะเกิดแล้วในพระนิพพานอันใครๆ บอกไม่ได้ จึงเป็นผู้อันใจถูกต้องแล้วก็ดี ผู้มีจิตไม่ เกี

เรื่องราวนี้นำเสนอพระอนาคามิเถระซึ่งมีความรู้ในนิพพาน และนายนันทิยะที่กลับมายังท่ามกลางญาติพี่น้อง โดยแสดงถึงการต้อนรับจากคนรอบข้างเมื่อมีการทำบุญและความหมายของการกลับคืนสู่วิถีที่ถูกต้อง บุญที่ได้ทำไ

อุฏฺฐานกาลมฺหิ อนุฏฐหาโน ยุวา พลี อาลสิย์ อุเปโต สํสนุนสงฺกปฺปมโน กุสีโต ปญฺญาย มคฺนํ อลโส น วินฺทติ ៧៥ ก็บุคคลยังหนุ่มแน่นมีกำลัง (แต่) ไม่ขยันในกาล ที่ควรขยัน เขาถึงความเป็นผู้เกียจคร้าน มีใจ ประกอบ

บทความนี้พูดถึงความสำคัญของการขยันในช่วงเวลาที่ควรขยัน โดยเฉพาะในวัยหนุ่มที่มีพลังงานและศักยภาพสูง หากไม่ขยันอาจกลายเป็นผู้เกียจคร้านที่มีใจจมอยู่ในความคิดลบ นอกจากนี้ยังกล่าวถึงการรักษาวาจาและจิตใจให

๑๐๒ เรื่องภิกษุชาวนครภัททิยะ ย์ หิ กิจฺจํ ตทปวิทธ์ อกิจจ ปน กยีรติ อุนนฬาน ปมตฺตานํ เตสํ วฑฺฒนฺติ อาสวา เยสญฺจ สุสมารทธา นิจจ์ กายคตา สติ อกิจจ์ เท น เสวนฺติ กิจเจ สาตจจการิโน สตานํ สมฺปชานานํ อตฺถ์ ค

เนื้อหาเกี่ยวกับภิกษุในนครภัททิยะที่ละทิ้งสิ่งที่ควรทำและทำสิ่งที่ไม่ควรทำ นำไปสู่อาสวะที่เจริญขึ้น การมีสติและสัมปชัญญะจึงสำคัญในการทำกิจที่ควรทำเพื่อหลีกเลี่ยงอาสวะ นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงพระลกุณฏ

๑๐๘ สุปปพุทธ์ ปทุชฺฌนฺติ เยส ทิวา จ รตฺโต จ สุปปพุทธ์ ปพุชฌนฺติ เยส ทิวา จ รตฺโต ๑ สุปปพุทธ์ ปทุชฺฌนฺติ สทา โคตมสาวกา นิจจ์ กายคตา สติ สทา โคตมสาวกา อริสาย รโต มโน สทา โคตมสาวกา เยส์ ทิวา จ รตฺโต จ ภา

บทความนี้นำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับการฝึกสติซึ่งเป็นคุณสมบัติสำคัญที่ช่วยให้ผู้ปฏิบัติตนเป็นสาวกของพระโคดม โดยเน้นถึงความสำคัญของการมีสติทั้งกลางวันและกลางคืน และการเจริญสติในพระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์

๑๒๐ เรื่องพระเจ้าปเสนทิโกศล มิทฺธี ยทา โหติ มหคุฆโส จ นิททายิตา สมฺปริวตฺตสาย มหาวราโหว นิวาปปุฎโฐ ปุนปฺปุนํ คพฺภมุเปติ มนฺโทติ ในกาลใด บุคคลเป็นผู้กินมาก มักง่วง และมัก นอนหลับกระสับกระส่าย ประหนึ่งส

ในรูปแบบการใช้ชีวิตของบุคคล เราพบว่า การกินอาหารมากเกินไปจะนำไปสู่อาการง่วงและนอนหลับที่ไม่เป็นธรรมชาติ ทำให้เกิดอาการมึนซึม ซึ่งส่งผลเสียต่อสุขภาพ เมื่อศึกษาเป็นบทเรียนจากพระธรรมที่แสดงให้เห็นถึงการค

១២៦ เอโก จเร น จ ปาปาน กยิรา อปุโปสฺสุโก มาตงฺครญฺเญว นาโคติ ถ้าว่า บุคคลพึงได้สหายผู้มีปัญญาเครื่องรักษา ตัว มีธรรมเครื่องอยู่อันดี เป็นนักปราชญ์ไว้เป็นผู้ เที่ยวไปด้วยกันไซร้ เขาจึงครอบงำอันตรายทั้ง

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการมีสหายผู้มีปัญญาและธรรมที่ดี ซึ่งสามารถช่วยป้องกันอันตรายและสร้างความสุขให้กับชีวิต สำหรับผู้ที่ไม่มีสหายที่เหมาะสม จะใช้ชีวิตเหมือนช้างที่เที่ยวไปในป่าเพียงลำพัง การมี

๑๓๗ เขาพ้นแล้ว (จากเครื่องผูก) ยังแล่นไปสู่เครื่องผูก ตามเดิม. เรื่องเรือนจํา น ต์ ทฬห์ พนธนมาหุ ธีรา ยทายส์ ทารุชปพฺพชญจ สารตฺตรตฺตา มณีกุณฑเลสุ ปุตฺเตสุ ทาเรส จ ยา อเปกขา เอต ทฬห์ พนธนมาหุ ธีรา โอหา

บทความนี้กล่าวถึงความหมายและความสำคัญของเครื่องจองจำที่มาจากเหล็ก ไม้ และหญ้าปล้อง พร้อมวิเคราะห์การพึ่งพิงและความมั่นคงในชีวิตมนุษย์ โดยเน้นที่ความกำหนัดในวัตถุ เช่น แก้วมณีและตุ้มหู ที่เป็นสัญลักษณ์

១៦៦ เรื่องพราหมณ์คนใดคนหนึ่ง ฌาย วิรชมาสีนํ กตกิจฺจํ อนาสวํ อุตฺตมตฺถ์ อนุปฺปตฺติ ตมห์ พรูมิ พราหมณนฺติ เราเรียกบุคคลผู้มีความเพ่ง ผู้ปราศจากธุลี อยู่แต่ ผู้เดียว มีกิจอันกระทำแล้ว หาอาสวะมิได้ บรรลุ

บทความนี้กล่าวถึงความรุ่งเรืองของพราหมณ์ที่มีความเพ่งและปราศจากอาสวะ รวมถึงพระพุทธเจ้า ผู้มีเดชตลอดกลางวันและกลางคืน โดยใช้การเปรียบเทียบพระอาทิตย์และพระจันทร์ในการส่องแสงในเวลาเฉพาะและทำให้เห็นถึงคุณ

๑๗๒ เรื่องพราหมณ์คนใดคนหนึ่ง น จาห์ พราหมณ์ พรูมิ โยนช์ มตฺติสมภ โภวาที นาม โส โหติ ส เว โหติ สกิญฺจโน อกิญฺจนํ อนาทานํ ตมห์ พรูมิ พฺราหฺมณนฺติ เราไม่เรียกบุคคลผู้เกิดแต่กำเนิด ผู้มีมารดาเป็น แดนเกิดว

บทความนี้สำรวจและอธิบายความหมายของ 'พราหมณ์' ในพระพุทธศาสนา โดยเน้นว่าความเป็นพราหมณ์ไม่ได้ขึ้นอยู่กับการเกิดหรือสายเลือด แต่ขึ้นอยู่กับการตัดสิ่งกีดขวางและกิเลสทางจิตใจ ผู้ที่สามารถตัดสังโยชน์และไม่ม

១២ น กิรตฺถิ รเสหิ ปาปิโย อาวาเสหิ วา สนุกเวหิ วา วาตมิค คหนนิสฺสินํ วสมาเนติ รเสหิ สญฺชโยติ ได้ยินว่า สภาพอื่นที่เลวกว่ารสทั้งหลาย คือการ เคยชินกันหรือการสนิทสนมกัน ย่อมไม่มี นาย อุยยาบาลชื่อสญชัยย่อ

ข้อความนี้กล่าวถึงการละตัณหาและการใช้ชีวิตอย่างมีสติ เพื่อที่จะเข้าถึงการเป็นพราหมณ์ที่แท้จริง การมีรสในชีวิตอาจทำให้ถูกล่อลวงไปยังสิ่งที่เลวร้าย แต่การละออกจากมันย่อมช่วยให้สามารถบรรลุเป้าหมายที่สูงส

เจ้าหญิงโรหิณี ภิกษุรูปใดรูปหนึ่ง ๖๘ ๖๘ อุตตราอุบาสิกา ๖๙ ปัญหาของโมคคัลลานเถระ ๖๙ ปัญหาที่ภิกษุทูลถาม ๖๙ นางปุณณทาสี อตุลอุบาสก ๓๒ ภิกษุฉัพพัคคีย์ - ๗๔ คาถาธรรมบท ภาคที่ ๒ บุตรของนายโคฆาตก์ ๗๖ พราหมณ

บทความนี้สำรวจเนื้อหาเกี่ยวกับเจ้าหญิงโรหิณี รวมถึงปัญหาที่ภิกษุต่างๆ ถามกันในธรรมบท และตัวละครสำคัญอื่นๆ เช่น นางปุณณทาสี และพระเถระต่างๆ เพื่อให้เข้าใจความลึกซึ้งในคำสอนของพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะในบริ

ภิกษุหนุ่มชื่อติสสะ ๘๒ อุบาสกห้าคน ๘๓ เมณฑกเศรษฐี ๘๔ พระอุชฌานสัญญีเถระ ๘๔ สุภัททปริพาชก ๘๕ มหาอามาตย์วินิจฉัย ๘๕ ภิกษุฉัพพัคคีย์ - ๘๖ พระเอกุทานเถระ พระลกุณฏกภัททิยเถระ ๘๗ ภิกษุมากรูป ๘๘ ภิกษุชื่อหัต

เนื้อหานี้สำรวจเกี่ยวกับตัวละครที่มีบทบาทสำคัญในพุทธประวัติ เช่น ภิกษุหนุ่มชื่อติสสะ, อุบาสกห้าคน, เมณฑกเศรษฐี, และพระเถระหลายรูป อาทิ พระอุชฌานสัญญีเถระ ซึ่งมีบทบาทในการเผยแพร่คำสอนของพระพุทธเจ้า นอก

๑๐ สัตว์ผู้เกิดแล้วทั้งหลายเป็นผู้ใคร่สุข บุคคลใด แสวงหาสุขเพื่อตน ไม่เบียดเบียนผู้อื่น ด้วยท่อนไม้ บุคคลนั้นละไปแล้ว ย่อมได้สุข เรื่องพระโกณฑธานเถระ มาโวจ ผรุส์ กญฺจิ วุตฺตา ปฏิวเทยุยุ นํ ทุกขา หิ สา

ในบทนี้พูดถึงการแสวงหาความสุขของสัตว์ทั้งหลาย และการที่บุคคลที่ไม่เบียดเบียนผู้อื่นด้วยการใช้ความรุนแรงจะสามารถเข้าถึงสุขได้อย่างแท้จริง โดยคำสอนจากพระโกณฑธานเถระมีการเน้นที่การควบคุมตนเองและการไม่แข่

๒๙ เรื่องพระเทวทัต ยสฺส อจฺจนฺตทุสสีลย์ มาลวา สาลมิโวลต์ กโรติ โส ตถตฺตานํ ยถา นํ อิจฺฉตี ทิโสติ ความเป็นผู้มีศีลล่วงส่วน รวบรัด(อัตภาพ)ของ บุคคลใด ดุจเถาย่านทรายรัดรึงต้นสาละ ฉะนั้น บุคคลนั้น ย่อมทำต

บทความนี้กล่าวถึงพระเทวทัตและแนวทางการทำความดีและความชั่ว ในการเปรียบเทียบความยากง่ายของการสร้างคุณงามความดีและความชั่วในมุมมองของคนต่างชนิด แสดงให้เห็น บทเรียนทางศีลธรรมที่สามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวั

๓๔ เรื่องพระสัมมัชชนเถระ โย จ ปุพฺเพ ปมชฺชิตฺวา ปจฺฉา โส นปฺปมชฺชติ โสม์ โลก์ ปภาเสติ อพฺภา มุตฺโตว จนฺทิมาติ. ก็ผู้ใดประมาทในก่อน ภายหลังไม่ประมาท ผู้นั้น ย่อมยังโลกนี้ให้สว่างได้ เหมือนดวงจันทร์พ้นแ

บทความนี้กล่าวถึงการนำเสนอแนวคิดของพระสัมมัชชนเถระและอังคุลีมาลเถระ ว่าผู้ที่ประมาทในอดีตสามารถกลับมาแก้ไขกรรมด้วยการทำกุศลเพื่อให้ชีวิตมีแสงสว่าง คล้ายดวงจันทร์ที่พ้นจากหมอก และเรื่องราวของธิดาของนาย

๗๔ เรื่องภิกษุฉัพพัคคีย์ กายปปโก รกฺเขยย กาเยน สํวโต สิยา กายทุจจริต หิตวา กาเยน สุจริต จเร วจีปโกป์ รกฺเขยุย วาจาย สํวโต สิยา วจีทุจฺจริต์ หิตวา วาจาย สุจริต จเร มโนปโกปี รกฺเขยุย มนสา สํวโต สิยา มโน

การสำรวมตนเป็นสิ่งสำคัญสำหรับผู้ปฏิบัติธรรม โดยเฉพาะในเรื่องของกาย วาจา และใจ ปริศนาของภิกษุฉัพพัคคีย์สอนให้เราใช้ความสำรวมเพื่อหลีกเลี่ยงความทุจริตและประพฤติสุจริต เป็นการฝึกสติที่ทุกคนควรนำไปปฏิบัติ

๗๗ อุปนีตวโยว ทานิสิ สมุปยาโตสิ ยมสฺส สนฺติก วาโสปิ จ เต นตฺถิ อนุตรา ปาเถยฺยปี จ เต น วิชฺชติ โส กโรติ ทีปมตฺตโน ขิปฺป์ วายม ปณฺฑิโต ภว นิทฺธนฺตมโล อนงฺคโณ น ปุน ชาติชร์ อุเปหิสีติ บัดนี้ ท่านเป็นผู้

ในข้อความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการเตรียมตัวก่อนเข้าสู่วัฏสงสาร โดยเน้นให้ผู้ที่มีวัยชรานั้นต้องใส่ใจถึงการไม่พึ่งพิงสิ่งใดในระหว่างทางและทำให้ดีขึ้นเพื่อชีวิตหน้า เน้นว่าความมลทินและกิเลสเป็นอุปสรรคท

๘๐ เรื่องกุลบุตรคนใดคนหนึ่ง ยถา นที จ ปนฺโถ จ ปานาคานํ สภา ปปา เอวํ โลกิตฺถิโย นาม เวลา ตาสํ น วิชฺชตีติ ธรรมดาสตรีในโลก โรงดื่ม ที่พักและบ่อน้ำ เป็นเหมือนแม่น้ำ หนทาง เวลาย่อมไม่มีแก่สตรี เหล่านั้น.

บทความนี้นำเสนอถึงมลทินที่เกิดจากความประพฤติที่ไม่ดีของสตรีและผู้ให้ ซึ่งรวมถึงความตระหนี่และธรรมอันลามก นอกจากนี้ยังกล่าวถึงอวิชชาซึ่งเป็นมลทินที่ยิ่งใหญ่กว่า บทเรียนนี้มีความสำคัญสำหรับผู้ที่ต้องการ

ททาติ เว ยถาสทธ์ ตตฺถ โย มงฺกุโต โหติ น โส ทิวา วา รตฺติ วา ยสฺส เจต์ สมุจฺฉินฺนํ ส เว ทิวา วา รตฺติ วา ยถาปสาทนํ ชโน ปเรส ปานโภชเน สมาธิ อธิคจฺฉติ มูลฆจฺนํ สมูหนํ สมาธิ อธิคจนตีติ ๘๓ ชนย่อมให้(ทาน)ตา

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของสมาธิและการปล่อยวางจากกิเลส โดยอธิบายถึงการที่มนุษย์จะสามารถบรรลุสมาธิได้เมื่อสามารถตัดขาดจากกิเลสต่าง ๆ และเสนอแนวทางในการสร้างสมาธิที่ถูกต้อง ว่าสมาธิเป็นผลมาจากความเชื่

๑๐๗ เรืองจิตตคหบดี สทฺโธ สีเลน สมฺปนฺโน ยโสโภคสมปฺปิโต ยำ ก๋ ปเทสํ ภชติ ตตฺถ ตตฺเถว ปูชิโตติ. ผู้มีศรัทธา สมบูรณ์ด้วยศีล เพียบพร้อมด้วยยศ และโภคะ จะไปประเทศใดๆ ย่อมเป็นผู้อันเขา บูชาแล้วในประเทศนั้นๆ

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงคุณสมบัติของผู้ที่มีศรัทธาและเปี่ยมไปด้วยศีล รวมถึงยศและโภคะที่ทำให้เขาเป็นที่บูชาของคนในประเทศนั้นๆ นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงสมณะและคุณสมบัติของพวกเขาว่ามีบทบาทสำคัญอย่างไรในสังคม โ